Sahipkıran Nam-ı diğer hamzaname

- Ben Nûsirevn mûsirevn anlamam. Birlikte, magaradan cikip bir kayaya oturdular. Baslarini kaldirip ipil ipil yildizlara baktilar. Hemen ustlerinden bir yildiz kayarak gecti. Asagilardan, gececi col kuslarinin sesleri geliyordu. Col, karanliga gomulup giden koyu gri muhtesem bir manzaraydi. Amr-i Ayyr, Shipkirn’in elini tuttu, - Bir gun zlimleriyle savasacagimiz su dunyaya bir bak, dedi, hani nerde Nûsirevn; bunlarin hangisi onun golgesi? Yildizlardan ve colun golgelerinden baska goruntu yok. Gececi kuslarin otuslerinden baska da ses gelmiyor. Evvel Allah, el ele verdik mi kotuler girecek delik arayacaklar. Pasa gonulleri bilir; eger isterlerse, simdiden savasmaya baslariz. Shipkirn coskuyla, - Ayyr Ayyr, dedi, col tilkisi kadar curmun yok; ama, yuregin yerle gok arasina sigmiyor! Dedigin gibi, eger isterlerse hemen savasmaya baslariz. - Ahitleselim mi? - Haydi! Iki cocuk ayaga kalkip el ele var gucleriyle haykirdilar.ben Shipkirn ben Amr-i Ayyr biz burda yeryuzuyle gokyuzu arasinda kotulerle ve kotuluklerle olunceye kadar savasmak uzere ahitlesiyoruzSesleri yankilana yankilana geceye naksoldu.