
Aptallar Kral’ı Baba, çocuklar, şeytanlar…..

by Lev Tolstoy
"Tolstoy 1870'lerin sonunda derin bir ruhsal arayış krizine girmişti. Birkaç yıl süren ve onu fiziksel olarak da etkileyen bu kriz onun varlığında derin bir iz bıraktı; çağını, kendisini ve sanatını, sanatın kendisini derinden sorgulamasına yol açtı. O yüzden Holstomer, İvan İlyiç'in Ölümü, Kreutzer Sonat gibi şaşırtıcı teknik ustalıkların dışında bu dönemin sanatsal eserleri tekrarlarla, çözümsüzlüklerle yüklüdür, hatta başkalarının eserlerini yeniden yazma çalışmalarında olduğu gibi konu ve teknik arayışlarıyla karşılaşılır. Tolstoy ısrarla yeni bir dinin, daha doğrusu ahlaki dünya görüşünün, daha da doğrusu İncil'in yeniden, ilk haliyle yorumlanmasında somutlaşan bir dünya görüşünün peşine düşmüştür; bu da ona göre yeni bir sanat biçimini gerektirmektedir."
6 posts from the Bookspace community

Aptallar Kral’ı Baba, çocuklar, şeytanlar…..

APTALLAR KRAL’I Asıl kral nefsine yenilmeyen insandır Nefsine hükmedebileni şeytan bile yoldan çıkaramaz. Esas olan İTİBARDIR…

Belki de her seyi kabullenip hayati akisina birakmak lazim. Zorlamak bazen çözüm degildir. Ve zorla olan hiçbir sey güzel degildir."

Mutluluk, insanın kendini kandırmasıyla mümkündür; gerçeği gören mutlu olamaz. TOLSTOY

Dumanın mı bitti , harman mı kaldın Yoksa dun geceden alkolmü aldın Bütün ANGARA'yı senin mi sandın Neyin kafasını yaşıyorsun sen ?
totosuyla inatlaşan donuyla tanışır