
by Halil Cibran
-Hay?r, sen bana benzemiyorsun, ey deli! Çünkü sen hl ürperiyorsun ac?n kar??s?nda; ürkütüyor seni dipsiz uçurumun derinlikleri.-Ben sana benziyorum, ey gece! Vah?i ve korkunç. Çünkü kulaklar?m, kölele?mi? halklar?n feryatlar?na ve unutulup gitmi? beldelerin ac?lar?na sa??rla?m??t?r art?k.-Hay?r, sen bana benzemiyorsun, ey deli! Çünkü ruhun, yedi katl? bir kuma?la kapl?d?r; kalbinin sesini duyabilecek durumda bile de?ilsin.-Ben sana benziyorum, ey gece! Ben sana benziyorum!Güçlü ve ulvi. Çünkü taht?m, y?k?lm?? tanr?lar y???n?n?n üstünde yükseliyor; önümden, hiçbir zaman yüzünü görebilme olana??n? bulamadan, s?rf giysilerimin eteklerine dokunabilmeleri umuduyla günler ak?p gitmektedir.-Sen kalbimin çocu?u! Bana benziyor musun? Öyle ise, sen ba?ar?lamayan dü?üncelerimi üstlenebilir ve sonu gelmez sözlerimi söyleyebilir misin?-Ey gece, biz iki karde?iz! Sen evreni uyand?r?yorsun, ben de ruhumu... (Tan?t?m Bülteninden)
No posts about this book yet. Be the first in the app!