Yurtsuz

<p>Ardından ağıt yaktığım aşk; şimdi başka dudaklara göçebe…</p><p>Köklerinden koparılıp lisanını bilmediği bir ülkeye, kor bir acı şeklinde düşürüldü cEmre…</p><p>Zalimliğe, kalleşliğe, kötülüğe ve cehalete en yaralı haliyle bile yumruk vurdu, suskunluğu sabrıyla savaş halindeyken inatla ölüme kafa tuttu. </p><p>Kimine göre gül, kimine göre diken olup kök salarken Türkiye’ye, hiç ummadığı anda masumiyeti aşka, geleceği acıya sürgün oldu.</p><p>İhanetin en kor haliyle tanıştı, geceleri ateş misali hüznün eteğinden geçip, gündüzleri neşenin ellerinden tutundu. </p><p>Yaşamak için bir nedene ihtiyaç yoktu, içine çektiği hava, yüzüne vuran güneş, kirpiklerini kurulayan rüzgar ona ölmediğini hissettiriyordu.</p><p>Yana yana küle dönmüş Anka Kuşu, her gece acılarından yeniden doğdu.</p>