Cöle Inis Hubut-Kevir

Birden elindeki elmayi uzatti ve gozleriyle benden onu dislememi istedi. Fakat ben dudaklarimi daha siki kapattim. Yuregimdeki dilsiz bir duygu diyordu ki o an, buyuk bir inkilp anidir. Butun varlik oldugu yerde durmus heyecanla bekliyordu. O, bir isyan alevi gibi karsimda dalgalaniyor ve sabirsiz yakiyordu beni. Bense kalbinde korkunc bir volkanin patlamak icin sabirsizlandigi dag zirvesinin sakinligine sahiptim. O her an daha kararli ve saldirgan, ben her an daha tereddutlu ve bezgin. Gunah duygusu. Isyan, delirme, aci, macera, perisanlik, kaygi, vicdan, saskinlik, korku, yakinma, istiyak, cosku, ask, aci. Bir anda ofkeden butun elmayi yuttum! Bu kitap, Sartre'in deyimiyle, yarali bir yuregin siirleri, kelimenin Farsca anlamiyla gazelleri ve cole ait bir ruhun ic yakinislaridir. Bu col, benim hem dunyam, hem tarihim, hem vatanim, hem yuregim, yabanci benligim, corak ve atesli hayatim ve nihayet benim hikyemdir. Bu, varolusun susuz, esrarli, yakici, bekleyen ve dertlenen coludur. (Tan