Yalniz Gezerin Duslemleri

Iste yeryuzunde yalnizim; kendimle basbasayim; artik ne kardesim var, ne bir benzerim, ne dostum ne de ait oldugum bir toplum. Insanlarin en sefkatlisi, en cana yakini, bu insanlar arasindan soz birligi ile dislandi. Bunlar, olanca kinleriyle hassas ruhuma hangi azabin daha cok dokunabilecegini arastirip beni kendilerine baglayan baglari kesip attilar. Onlari istemedikleri halde sevebilecektim. Sevgimden ancak insan olmaktan cikma yoluyla kurtuldular... (Tanitim Bulteninden)