Takipci

"Hicbir sey olmamasinin korkunc oldugunun farkinda misin?"Siradisi metinleriyle 20. yuzyil dunya edebiyatinda kendine ozgu bir yer edinen Julio Cortázar'in caz muzigin olumsuz isimlerinden Charlie Parker'a adadigi Takipci isimli hikiyesi, ic ice gecmis olaylarin, son hiz yuvarlanan yasamlarin, biriken sikintilarin ortasinda, yasantisina katlanmakta zorlanan bir caz dehisinin son gunlerini ele aliyor.Yil 1949 ya da 50... Cincinnati'de bir kayit provasi... Miles Davis'in de taniklik ettigi essiz bir an... Kahramanimiz Johnny Carter, dogaclama caldigi bir prova sirasinda birden durur ve havaya bir yumruk savurup haykirarak "Bunu yarin caliyorum," der. Bir yandan alnina vurmaktadir ve "Bunu yarin calmistim, bu korkunc bir sey Miles, bunu yarin calmistim," diye sayiklamaktadir.Her satirinda varolussal sancilar barindiran Takipci, "zaman" kavramiyla daimi bir problemi olan Charlie Parker'in parlak kariyerinin ve calkantili yasantisinin son zamanlarina taniklik ettiriyor. Anlaticimiz, bir baska deyisle takipcimiz Bruno, hikiyede Johnny Carter adiyla gecen Charlie Parker'in bas dondurucu yasaminda kisa ama son derece etkili bir zaman koridoru acarak okurlari pesinden surukluyor. Caz tarihinin gelmis gecmis en buyuk alto saksofoncularindan Parker'in olumunden onceki son gunlerini hareketli bir arka plan esliginde aktaran Takipci, Arjantinli sanatci José Muñoz'un kitabin ruhunu butunleyen siyah beyaz illustrasyonlariyla kitapseverleri metnin derinliklerinde bir gezintiye cikariyor.Siki bir Parker hayrani olmasinin yani sira amator bir cazci olan Cortàzar, muzikteki notalarin edebiyattaki karsiligi sayilabilecek harflerin yardimiyla efsane muzisyenin anisina yakisan "emprovize" bir metin kaleme aliyor. Her seyin mumkun olabildigi caz dunyasindan gunbegun kopmaya baslayan bir yildizin deyim yerindeyse erken yasini tutan yazar, sanatci ve elestirmen arasindaki "karsit" iliskiye dem vurarak felsefi sularda geziniyor."Bird" olarak da taninan ve caz tarihinin en