Deniz Gibi Ol

Yildizlarin nuru olan Sah Husameddin, besinci cildin baslamasini istiyor... Ey Allah isigi comert Husameddin, beseri bulantilardan durulanlarin ustatlarina ustatsin sen! Halk perde ardinda olmasaydi, halkin gozleri acik olsaydi ve havsalalar dar ve zayif bulunmasaydi.Seni ovmeye manevi bir tarzda girisir, bu sozlerden baska sozler soyleyecek bir dudak acardim. Fakat Dogan kusunun lokmasini yont kusu yutamaz. Caresi, suyla yagi birbirine katmaktan ibaret. Seni bu zindan aleminde yasayanlara ovmek luzumsuzdur. Senin vasfini ancak ruhanilerin toplulugunda soyleyebilirim.Alem ehline seni anlatmak zararlidir. Seni, ask sirri gibi gizlemekteyim.Ovmek tarif etmek perdeyi yirtmaktir. Halbuki gunesin anlatilmaya da ihtiyaci yok, tarife de. Gunesi oven kendini over, iki gozum de aydindir, capakli degil, agrimiyor demek ister. Alemdeki gunesi yermek, iki gozum de kor, karanlik ve cipil diye kendini yermektir. Alemde muradina ermis gunese haset eden kisiyi bagisla sen. Bir adam gunesi ortebilir, gozlerden gizleyebilir mi? Onun tazeligini porsutur onu soldurabilir mi? Yahut haddi sonu olmayan nurunu eksiltebilir mi? Yahut da onu mertebesinden indirebilir mi? Ululara haset edene o haset ebedi bir olumdur. (Tanitim Bulteninden)