Ilk Ogretmen

“Aglama Altinay.” dedi. “Birlikte diktigimiz kavaklari ben buyutecegim. Buyuk bir kadin olup da dondugun zaman ne kadar guzel olduklarini goreceksin.”(…)Kavaklarim benim. Korpecik fidan oldugunuz o yillardan bu yana ne kadar cok sey degisti. Sizi diken, buyuten insanin butun istekleri gerceklesti. Ama siz neden boyle uzgun hisirdiyorsunuz? Kisin yaklastigina, yapraklarinizin dokulecegine mi uzuluyorsunuz? Yoksa sizi boyle uzen halkimizin buyuk acisi mi? Evet, kis geceleri soguklar donduracak, firtinalar daglarda, vadilerde uguldayacak. Ama sonra bahar gelecek…Insanin temel meselelerini, askini, hasretini, dusuncelerini kisacasi insani anlatti Cengiz Aytmatov. Koku Manas’ti. Gelenekten gelecege uzaniyordu dusunceleriyle. Yepyeni ufuklara aciliyordu. Cocuklugunda dinledigi masallar, gencliginde hasret ve huzunle eslik ettigi sarkilar, ozanlarin yaktigi turkuler dunya gorusunun temelini olusturdu. Insanlarin gonlunu kazandi eserleriyle. Dunyanin dort bir tarafinda okundu.O, yazilmamis bir tarihin dilini kesfederek sadece insanlari ve tabiati degil, insanin ve tabiatin hllerini bu dille anlatiyor eserlerinde. Okuyucuyu ceken de onun bu ozgun kurgusu ve uslubu oluyor.