
Neden olur olmaz bütün kabahatleri için beni suçluyorlar? İşim gücüm yokmuş da bütün gün omuzlarına tüneyip onları normalde iğrenç bulacakları şeyler yapmaya zorluyormuşum gibi adımı anıp duruyorlar. Neymiş 'Şeytana uymuş.' Hiçbirine hiç bir şey yaptırmadım ben, katiyen. Kendi küçük hayatlarını kendileri yaşıyorlar, ben değil. İnandıkları doğruları çiğniyor, sonra ölünce de buraya gelip arzuladıkları ızdırap ve cezayı bekliyorlar bizden. Onları buraya ben getirmiyorum. Etrafta dolaşıp pazara giden balıkçı kadınlar gibi ruhlarını satın aldığımdan bahsediyorlar, durup da kendilerine 'neden?' diye sormuyorlar. Ne yapayım ben ruhu? Hem bir ruha nasıl sahip olabilirsin ki? Yo herkes kendine aittir.






