by Ali Lidar
"Beni affetme... Anlama da... Hayatimin Özeti, düzeltilemeyecek kadar vahim bir anlatim bozuklugu... Beni daha fazla konusturma... Ben susayim, sen agla... Gusül abdesti alabilecegim kadar gÖzyasi biriktir benim için... Sonra beraberce çayima siyanür karistiralim. Önce gÖm beni, sonra anla…"çocukluga, büyümeye, Besiktas'a, bayramlik ayakkabilara, içinden oyuncak çikan yumurtalara, cografi uzakliklara, bakmak için Ölünen gÖzlere bakamaya, âsik olmaya ve olamamaya; bazen Deep Purple'a, bazen Ferdi Tayfur'a, bazen Salinger'a, bazen Oguz Atay'a; anneye, babaya, kardese, sevgiliye, insana; kisacasi hayata dair tesirli bir bakis açisi...Yani basimizdaki insanlarin trajedilerine bir sigara içimi süresince üzülüp sonra unuttugumuz bir dünyada Ali Lidar, yazdiklariyla donmus insanligimiza atesle yaklasiyor. (Tanitim Bülteninden)
7 posts from the Bookspace community
Bazı geceler zaman, duracak kadar yavaşlar. Böyle anlarda insan, kendine anımsayıp kederleneceği bir anı seçer istemeden. Binlerce kötü anı içinden en çok canını yakanı bulup çıkartır, bilinç ve öncesinin arafındaki çöplükten.
Doğup büyüdüğü yere ait değil insan. Acı çektiği ya da mutlu olduğu yere de ait değil. İnsan, olmak isteyip de olamadığı yere ait.
Tesirsiz ne kadar söz varsa ruh cebimde biriktirdim. Ki zaten ben küçükken de meraklıydım suya yazılar yazmaya.
BEN Okumayı öğrendiğim günden beri dünyanın bütün kitaplarına sahip olmak istiyorum.
Söylediklerimi boş ver, konuşmadıklarımı ciddiye al.
Beni affetme... Anlama da... Hayatımın özeti, düzeltilemeyecek kadar vahim bir anlatım bozukluğu...
Her şey anlamını yitirmiş gibi. İçimde kocaman bir boşluk var ve ben onu hiçbir şeyle dolduramıyorum.
