by Jack London
Jack London'in butun eserlerine bir simgeci naturalizm ornegi olan Deniz Kurdu ile devam ediyoruz. Varlikli bir aileden gelen Humphrey Van Weyden, gecirdigi deniz kazasinin ardindan Hayalet adli uskunanin kaptani Wolf Larsen tarafindan kurtarilir. Bariscil bir "beyefendi" olarak, iradesi disinda Larsen'in hizmetine girmesiyle kendini siddet dolu "gercek dunya"da bulacak; bu deneyim onu elitist bir entelektuelden, cesur bir eylem adamina donusturecektir.Van Weyden'la Larsen arasindaki catisma, yalnizca zayif olanin ezildigi bir dovus degil, bir fikir savasidir ayni zamanda. Hayati "kutsal" olarak goren Van Weyden'in idealizmiyle, var olmak disinda bir kaygi tasimayan Wolf Larsen'in materyalizmi arasindaki karsitlik roman boyunca yinelenirken, Deniz Kurdu'nu farkli duzeylerde okunabilecek bir yapit haline getirir. Ancak, London'in en buyuk basarisi hic kuskusuz ustalikla gelistirip ete kemige burundurdugu unutulmaz Wolf Larsen karakteridir. Nietzsche'nin "ustinsan" kavramini anistiran Wolf Larsen, Ambrose Bierce'in de dikkat cektigi gibi, bir yazarin yaratabilecegi en muazzam karakterlerden biridir...(Tanitim Bulteninden)Sayfa Sayisi: 376Baski Yili: 2016Dili: TurkceYayinevi: Is Bankasi Kultur Yayinlari
8 posts from the Bookspace community
YENİ KİTAP Zengin bir beyefendi olan Humphrey Van Weyden arkadaşını ziyarete giderken bindiği gemi batar. Kazadan kurtulur, ama denizin ortasında tek başına kalmıştır. Artık umutsuzluğa kapıldığı sırada fok avına çıkmış bir gemiye rastlar ve kurtarılır. Ancak karaya çok yakın olduğu hâlde geminin kaptanı adama ihtiyacı olduğunu ve onu tayfa olarak çalıştıracağını söyler. Kaptan çok zeki, acımasız ve tehlikeli bir adamdır ve onları şaşırtıcı bir macera beklemektedir.
Bu dünyada, güçlü bir adamın tümüyle aciz ve bitkin düştüğü andaki görüntüsünden daha berbat bir şey yoktur.
Okuma yazma da bilmez, benden daha mutlu bir hayatı vardır. Benim hatam kitapların kapağını açmak oldu. bilmek, öğrenmek korkunç bir takıntı gibi Asla peşini bırakmıyor.
SON O sırada Hayalet denizde yükselmişti ve iki üç mil ötemizde küçük buharlı bir gemi gözüme çarptı. Bize doğru geliyordu. Siyaha boyalıydı ve avcıların konuşmalarından hatırladığım kadarıyla, bu bir Amerikan gümrük koruma gemisi olmalıydı.
“Herkes kendi hayatının değerini bilmeli, ona göre davranmalıdır. İnsan, kendisini kurtaramadıktan sonra, diğerleri ne yapabilir ki?”
Yaşam ucuz ve bayağı,canavarca ve anlaşılmaz bir şey...
"İnsan bir başkasına karşı yanlış yapamaz . Yalnızca kendisine yanlış yapabilir . "
O halde niye devinmeli, devinmek yaşamaksa? Devinmesek ve mayanın parçası olmasak ortada ümitsizlikte olmazdı. Ama -işte can alıcı kısmı- hiçbir nedenimiz bulunmasa da, yaşamak ve devinmek istiyoruz, çünkü bu, yaşamın doğasında yaşamak ve devinmek bulunduğu için böyle.
