Mutsuz Turk

Haziran baslarinda bir aksamustu sirtimda cantamla evin kapisini actigimda iceride beni bekleyen, hic alisilmadik bir sessizlikti. Annemin hickiriklari ve kardeslerimin sessiz gozyaslari acik bir matem havasi estiriyordu. Ailemizin tum fertleri o an o salonda toplanmisti. Aramizda olmayan yalnizca babamdi. Ozgurluk, varliginizi geriye dogru butun kosullanmalarin disinda tutabilmektir. Fakat en kusursuz irade bile o kosullanmalarin karsisinda gucsuz kalabilir. Bu yuzden ozgurluk, hep bir utopya kadar uzaktir. Bu roman, kendi hayatinin hic kimsesi olamayanlar icin yazildi… (Tanitim Bulteninden)