Fakir kene

"sana buraya bazı şeyler koyuyorum. yol boyunca aklında olsun. lazım olursa açar okursun. olmazsa da olsun, bir zararı yok burada dursun. şuraya bir cümle koydum. bırak, acımızı birileri duysun. hem zaten şiir niye var? dünyanın acısını başkaları da duysun! acı mıhlanıp bir kalpte durmasın. ortada dursun. olur ya biri eline alır okşar, biri alnından öper. az unutursun. buraya tabiatı koydum. ağaçları, suyu, ovayı, dağı. onlar bizim kardeşimiz, çok canın sıkılırsa arada onlarla konuşursun. buraya, küçük mutlu güneşler koydum. günlerimiz karanlık ve çok soğuyor bazı akşamlar, ısınırsın. buraya, bir inanç bir inat koydum. tut ki unuttun, tekrar bak, o inat neyse sen osun"

"Buraya bir ayna koydum, arda kalanları gör diye. Buraya bir cümle koydum, nedenini sen anla diye."

Buraya yolun yokuşunu koydum. Bildiğim için yokuşu. Zorlanırsa nefesin, unutma, ciğer kendini en çabuk onaran organ, valla bak, aklında bulunsun. Buraya umutlu günler koydum. Şimdilik uzak gibi görünüyor, ama kimbilir, birazdan uzanıp dokunursun. ~ Fakir Kene

“Buraya bir inanç,bir inat koydum Tut ki unuttun,tekrar bak, o inat neyse,sen osun.”

Diyor ki, yasalar getirdim, gıcır gıcır, delik deşikti eskisi Anlıyoruz ki yasalar dümdüz ediyor ciğerimizi Diyor ki, yasaklar getirdim ama senin iyiliğine canımın içi Diyor ki, üç beş ağacı kesmişim, indir bindir bütün yaz boyu, keseriz tabii bunda ne var diyor, İnsan önce bir minnet duyar. Oysa Allah’ım toprağa bassın ayaklarımız fena mı olur, istiyoruz ki sokağımızda bir ağaç gölgesi. Diyor ki, boynuzlu köprü yaptırdım gelip geçmeye haliçin ortasına bak nası’ seksi. Allahım sen bunlara akıl fikir ver diyeceğim ama vardır senin bir bildiğin illa ki. Allah’ım işte görüyorsun bunları, Eyüp’ün sabrı nedir, rızanın fazladan şeftalisi ne? Bilmiyor. Bilmiyor nedendir Zeynep’in yakarısı. Ben ki sana bunca platoniğim ama canıma yetti artık Valla bak biz mi düşeceğiz hep iskelelerden Başlarına yık şunların bu metropolleri. birhan keskin - iskelede bir çırak

Ne diyeyim Allah’ım ben sana biraz platoniğimdir biliyorsun Ben bu şüpheyi sırtıma yük edindim, öyle yürüdüm, gocunmam da yükümden beni bilirsin. Ama bunlar çok iştahlı Allah’ım ve görüyorsun nasıl da dünyevi. Bunlarmış senin kulların öyle diyorlar biz de kürenin üveyi. Öyle mi? Oysa Allah’ım bilirsin ben en çok yeryüzünü, ve başımı yatırınca toprağa, gökteki yıldızları da, işte böyle bilirsin çok güzel yapmıştın bu yeryüzünü. Bizim köydeki gibi. Allah’ım bunlar tokileri seviyor, betonları, hızlı trenleri. Oysa ne acelemiz var, ben ki bunca agnostiğim yine de biliyorum ordaysan nasılsa geleceğiz yanına geri.

Bana ekmeğin kabuğu bana sokaklarda can havli biber gazı bana iş dönüşü nairobi dolmuşu alnım kömür karası benim alnıma kara yazı bana sivri şeyler bu dünya etimi delsin seni öldürmeyen allah hiç öldürmesin bana her gece tepemde göz kırpan floresan bana demli bir çay uzun efkar geniş keder sana dünya yetmez sana gökyüzüne merdiven bana ter içi bu ten bana bu can haybeden diyeceğim tüm bedesten senin olsa ne fayda benim. 💐Birhan keskin - kardeş yapı NOT: şiirin aralarından alıntı yapılmış hali.