Spinozanin Sevinci Nereden Geliyor Reddedilemeyecek Bir Felsefi Teklif

Dayanak ve koklerini, büyük kuram ve tarihi sekillendiren olaylardan alan, bu kuramlarin bireyin cekirdegine, hayata bakisina nasil yansigini anlattigini iddia eden bir calisma. Spinozanin Etikasini kendi anlayis ve hayati ile harmanlamis bu felsefeciye gore cikardigim sonuc basitce: olmasi gerektigi gibi, oluşunu ortaya koyan, varliklari etkiledigi surece var olan, bunu yaparken kendi icinde sonsuz varlik amaci guden seye insan denirmis. insanin önü ve sonu olmayan, tek boyutlu evrenin merkezi, sebebi yada sonucu olmayan bir varlik oldugunu kabul etmesi icin de coperniusun yer yuzu merkezli evren teoremini, gunes merkezli evren teoremine gecisi ile yikildigina baglamistir. insanin varligi icin herseyin yaratildigi teoreminin hasarli oldugunun ve hayatta her hareketin amac yada ulu amaclar icermesi dusuncesinin mutsuzluga sebep oldugunu idda eder. ozetle biz harketlerini durtusel gerceklestiren sonra sebep bulan vslarliklariz. suclu genler ve durtulerimiz. ortafa suc yok kusur var.

Mesaiye yetişmek için koşan kalabalıklardan kaçı, havadaki esintinin uysalca yumuşayıp ince bir melteme dönüştüğünü fark edebilir? Döviz kurlarındaki tek kuruşluk değişimi fark etmeye memur edilmiş hangi göz, her gün yürüdüğü yoldaki ağacın meyveye durduğunu görebilir? Tüm dünyayı bir kez koca bir ereğe çevirip, onu da olanca iriliğiyle zihnimize tıkıştırdıktan sonra, hangimiz bedenlerimizle samimi dostluklar geliştirebilir? Dünyanın sütüne batma­dığımız her gün, ereklerin bizden giderek uzaklaştırdığı sahte bir dünya hayalinin peşinde adımlarımız hızlanır. Biz hızlandıkça, bizden kaçan şeydir artık hayat.