by Songül Ünsal
<p> “Saatlerce bİr boşluğa bakıp, küllüğündekİ sİgarayı unutunca anlıyorsun unutulduğunu.” </p><p> </p><p>Selam Sevgili Küllük, </p><p>Bugün hiç sevilmeyeceğimi düşünecek kadar çok kırıldım. </p><p>Hayallerimin canı yandı. Bu sabah yabancı uyandım kendime. </p><p>İşte tam da bu sabah değiştim. </p><p>Mavi olan ne varsa siyaha boyadım.</p><p>Mutluluğa koşarken, hüzne takıldı ayaklarım yine. </p><p>Ama anladım, insan yara aldıkça iyileşiyor, </p><p>bir savaşın ortasında ölerek galip geliyorsun. </p><p>İnsanlar buna tecrübe diyorlarmış, bugün öğrendim. </p><p>Yalnızlığı sevecek kadar koptu içimdeki güven salıncağı. </p><p>Ama sıcak çayımı soğutmuyorum. </p><p>Gülümsüyorum hâlâ gökyüzüne. </p><p>Yenildim dediğim yerden kalkıp yeniliyorum kendimi.</p>
1 posts from the Bookspace community
ben kitabı beğendim yazarın diğer kitaplarıyla neredeyse aynı içeriğe sahip eğer yazarın başka kitaplarını okuduysaniz ve beğendiyseniz büyük bir ihtimale bu kitabını da beğenirsiniz ben bu kitabı okurken ağlayarak okudum
