Rahip Mouret’nin Günahı

" 'Kucagina al beni.' Birbirlerine dokunur dokunmaz, dudak dudaga geldiler ve hic konusmadan yere yuvarlandilar. Altlarindaki kaya yere batmisti sanki, ebedi bir sessizlik icinde dusmeye devam ediyorlardi sanki. Hareket halindeki elleri, yuzlerinde, enselerinde geziniyor, giysilerinin ustunde dolasiyordu. Ama bu oylesine tutku dolu bir yakinlasmaydi ki, arzularini tatmin baglaminda daha ileri gidemeden, heyecanli ve kizgin bir halde, neredeyse duser dusmez tekrar kalktilar. Sonra ikisi de ayri ayri patikalardan kactilar.(...) Emine ve Serge cagriyi duydular. Serge bir sey demedi. Albine'e sarildi ve gitgide daha fazla sikti onu. Kacinilmaz dol yetistirme eylemi cevrelerini kusatiyordu. Bahcenin gizemine boyun egdiler. Analarin, dugun gecesinde, gelinlerin kulagina fisildadiklari sozleri agac ogretti Albine'e. Albine teslim etti bedenini. Serge sahip oldu ona. Bu ciftle birlikte, butun bahce, son bir tutku cigligi icinde kendinden gecti. Agac govdeleri, adeta siddetli bir ruzgarin etkisiyle buzuldu kaldi, otlarin arasindan bir sarhos cigligi yukseldi, cicekler, baygin ve dudaklari acilmis halde ruhlarini sergiledi, gokyuzu bile bir gun batimi alevi icinde bulutlarini durdurdu, kaskati kesilmis bu bulutlardan olaganustu bir haz dustu. Iki cocugun ebedi hayata girisini arzu eden hayvanlar icin, bitkiler icin, esya icin bir zaferdi bu. Bahce alkis tutuyordu butun gucuyle."Emine Zola'nin bir rahibin icgudulerine yenilerek bir genc kizla yasadigi buyuk aski (ya da gunahi) anlattigi romani, ayni zamanda, rahibi tekrar esir alan dine ve din kurallarina sert bir elestiri de tasir. Emile Zola da ulkemizde az bilinen Rahip Mouret'nin Gunahi'yla hak ettigi yerde...