Platon'un Eczanesi

Insan bedeninin girislere, sizmalara acik gecirgen dogasini dusunurken akla gelen fiillerden biri: zerk etmek. Felsefe tarihi, insan bedeniyle birlikte ruhunun da deva bulmak, sifaya kavusmak icin eczaya ihtiyaci oldugunu soyleyen filozoflarla dolu, Sokrates'in hilafina. Sonu gelmez tartismalara yol acan bu mesele Platon'un Phaedrus'unda aciga cikmistir. Derrida, bu tartismaya, mitle felsefenin ic ice gecisini vurgulayarak sira disi bir katkida bulunuyor: Yazi mitolojinin ve felsefenin dedigi gibi ruha zerk edilen bir zehirse soz nedir? Sozun suc ortagi yazi! Soz de ruha zerk edilmiyor mu? Soz de yazi da dogaya kafa tutusun ta kendisi degiller mi? Bedeni ve ruhu da olagan seyrinden uzaklastirmiyorlar mi? Acilarini dindireyim derken onlari zehirlemiyorlar mi? Sozu Jacques Derrida'nin Platon'un Eczanesi'ni Turkceye kazandiran Zeynep Direk'e birakalim: "Bugun Platon'un Eczanesi'ni sadece yorumlama pratigi, Platon'un metninin dramatik sunumuna, kavramsalligina, hareketine gosterdigi dikkat