Müşâhedat Ahmet Mithat Efendi ; sadeleştiren ve oyunlaştıran Behçet Necatigil

Ahmet Mithat Efendi ve Behcet Necatigil. Baska yuzyillarin buyuk isimleri: Biri Tanzimat yillarinin, oteki Cumhuriyet yillarinin cok uretken iki kalemi. Sifatlari yan yana dizildiginde bile buyuk bir entelektuel fotograf cikiyor ortaya: Yazar, sair, gazeteci, yayinci, ogretmen, tercuman. Bu defa iki “ilk” var: Necatigil tarafindan sadelestirilen ve radyo oyununa aktarilan Musâhedat ilk kez okuyucuyla bulusuyor. Bu, neresinden bakarsak bakalim heyecan verici bir “kesif”! “[Necatigil] Degerli dostu Yuksel Pazarkaya’ya yazdigi 20 Mayis 1976 tarihli bir mektubunda, farkli bir boyutundan soz etmis bu calismalarin: ‘Bizim cocuklar buyudu, yani ev buyudu. Geldiginde uzun uzun anlatirim ya, Selma’yi evlendirmenin arefesindeyiz. Iki emekli, ana-baba. Bir yanda odenmesi daha bitmemis, bonolar. Ne yapabilirdim? Ahmet Mithat Efendi’nin cok eski (yani latin harfleriyle basilmamis,) romanlarina yumuldum. Ek gelir. Haftalik bir iki radyo oyunu uygulamasi, en kolay care! Is istir, Yuksel’cigim!’ [...] Babam gerek Ahmet Mithat ve eserleri gerekse gecmisin degerlendirilmesi, gecmisle bugun arasindaki baglantilar konusundaki goruslerini farkli yerlerde, farkli baglamlarda dile getirmis elbette, ama ne iyi ki rahmetli Mustafa Serif Onaran bir mektup yazarak konuyu topluca degerlendirmesine, dahasi ‘icini dokmesi’ne bir imkân yaratmis...” -Ayse Sarisayin- (Tanitim Bulteninden)