İsimle ateş arasında

"Ben uydurdum butun bu hikâyeleri. Ama size sunu soyluyorum ki: Daha yuksekte duran bir gercegi isaret etmek icin bunca hikâye uydurdum. Demek istedigim, hepsi yalanken anlattiklarimin, anne kalbinde bir cocuk yoklugunun isaret ettigi aci yalan degildi. Yalan degildi esi zalim avci tarafindan vurulan turnanin zaruri olumu. Yalan degildi kemalin arkasindan zevalin geldigi. Olgunlasan her seyin sonunda bozuldugu. Bir sey bozulurken onunla birlikte baska seylerin de bozuldugu. Yalan degildi devletlerin insanlar gibi, asklarin da devletler gibi omurleri oldugu, mahiyeti safiyet olan aski en cok karanliklarin bogdugu. Yalan degildi askin birbirine uymayan iki taniminin oldugu. Bu tanimlardan biri sorgusuz sualsiz teslimiyet anlamina gelirken, digerinin, sorgusuz sualsiz teslimiyetin kurulumu demek oldugu. Boylece askin mutlak taniminin mumkunler âleminde nâ-mumkun oldugu. Yalan degildi guzel kokunun ezel hatirasini tasidigi. Yalan degildi bazi seylerin hep bir seyle bir sey arasinda bir urperti gibi asili durdugu. Gunahi ve ihaneti bu dunyada su obur dunyada ates aritacakken, suyla arinmayan âsik kalbinin ancak atesle duruldugu. Belki de bu yuzden bir buyuk yanginin koptugu. Bir ocagin; kelâma mecbur cileden yenik elemden ibaret bir kalpten kopa gelen yanginla tutusup kul oldugu. Hikâyelerine ayrilarak anlatilmis bir romanda son kez yemin ediyorum ki: Vallahi yalan degildi!"