Romanov'ların son evi

Carlik Rusyasi'nin cokus yillarindan 1980'lere uzanan bir askin, bugunde yasamakta zorlanan bir erkek ile gecmisiyle barisamayan bir kadinin oykusu…Rusya, 1915: Arkadasinin Romanov hanedaninin onemli bir uyesine yapacagi suikasti cani pahasina onleyen genc Georgi, odul olarak Car II. Nikolay'in tek oglu Aleksey'in ozel muhafizligina getirilir.Londra, 1981: Georgi, olum dosegindeki karisi Zoya'nin basucunda otururken, birlikte gecirdikleri koca omrun butun donum noktalarini bir bir hatirlar: Bir felaketle damgalanmis evlilikleri, sevdiklerinin olumleri ve asla unutulamayacak surgun gunleri.Romanov'larin Son Evi, yoksul bir kulubeden koparilip, cokmekte olan bir imparatorlugun kalbine gonderilen bir delikanlinin oykusunu anlatiyor.Basini sallayip koluma girdi, kogustan cikarken, “Eve mi gidiyoruz?” diye sordu. Ev. Bir tuhaf kelime daha. Neredeydi bu ev? Burada Londra'da degildi.Paris'te de degildi. Ev yuzlerce kilometre uzakta, asla donemeyecegimiz bir yerdeydi. Evet diyerek ona yalan soylemeyecektim.