Marcel Proust

"sevdiğimiz zaman, aşk o kadar büyüktür ki bir bütün olarak içimize sığmaz; sevdiğimiz insana doğru yayılır, onda kendisini durduran, başlangıç noktasına geri dönmeye zorlayan bir yüzey bulur; işte karşımızdakinin hisleri dediğimiz şey, kendi sevgimizin çarpıp geri dönüşüdür; bizi gidişten daha fazla etkilemesinin, büyülemesinin sebebiyse, kendimizden çıktığını fark etmeyişimizdir."

Sevdiğimiz insanı, olduğu gibi değil; onu sevdiğimiz haliyle görürüz.

Gerçek bir yolculuk, yeni manzaralar aramak değil; yeni gözlere sahip olmaktır.