<p>In this lyrical, hallucinatory novel set in Morocco, Tahar Ben Jelloun offers an imaginative and radical critique of contemporary Arab social customs and Islamic law. <i>The Sand Child</i> tells the story of a Moroccan father's effort to thwart the consequences of Islam's inheritance laws regarding female offspring. Already the father of seven daughters, Hajji Ahmed determines that his eighth child will be a male. Accordingly, the infant, a girl, is named Mohammed Ahmed and raised as a young man with all the privileges granted exclusively to men in traditional Arab-Islamic societies. As she matures, however, Ahmed's desire to have children marks the beginning of her sexual evolution, and as a woman named Zahra, Ahmed begins to explore her true sexual identity. </p><p>Drawing on the rich Arabic oral tradition, Ben Jelloun relates the extraordinary events of Ahmed's life through a professional storyteller and the listeners who have gathered in a Marrakesh market square in the 1950s to hear his tale. A poetic vision of power, colonialism, and gender in North Africa, <i>The Sand Child</i> has been justifiably celebrated around the world as a daring and significant work of international fiction.</p>
6 posts from the Bookspace community
İnsanlar darbe üzerine darbe yiyerek geçiriyorlar yaşamlarını. Hâlâ aşağılanıyorlar. Seslerini bile çıkaramıyorlar ve bir gün patlayıp sokağa dökülüyorlar ve her şeyi kırıp döküyorlar. Ordu düzeni sağlamak için kalabalığın üzerine ateş açıyor. Sessizlik ve kelle koltukta. Büyük bir mezar kazıyorlar ve insanları oraya gömüyorlar. Böyle oluyor.”
Acı kendi kendine yetiyor zaten. Daha büyük darbeye ne gerek var. Bu beden acıyı tutup biriktiren, ölümü yıldıran liflerden oluşmuş...
Ne kadar uzaktan gelinirse gelinsin, yine de insan kendisinden geliyordur.
Ne kadar uzaktan gelinirse gelinsin, yine de insan kendisinden geliyordur."
Unutuş, tertemiz suları olan bir çeşmedir, ne olursa olsun yaklaşmamak gerek, susasanız bile
Bakışlarımın önünden geçti onca ülke ve yüzyıl. Ayaklarım hâlâ anımsar. Belleğim tabanlarımdadır benim. İlerleyen ben miydim, yoksa toprak mıydı kayan ayaklarımın altında. Nasıl bileceğim bunu?
