Hamlet / Hamlet

...Gerçeği büyütmek ya da küçültmek ile yalnız bilgisizleri güldürebilirsiniz. Bu bilenleri üzer. Oysa bir tek bilgili dost, bilgisiz bütün bir kalabalıktan daha önemli olmalı sizin için...

Kim dayanabilir zamanın kırbacına? Zorbanının kahrına,gurununun çiğnenmesine, Sevgisinin kepaze edilmesine, Kanunların bu kadar yavaş Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine.

Affet benim namustan yana oluşumu. Pisliğin ortalığı sardığı bu zamanda...

Melek yüzü, din iman kisvesi takınıp Şeytanı bile kafese koyabilir insan

"Dünya bir zindandır; hem de içinde çok sayıda hücreleri, koğuşları ve hapishaneleri olan bir zindan." ( Tunaydinlar dilerim hepinizi severim)

Kendi kendimize verdiğimiz sözü tutmak En çabuk unuttuğumuz şeydir.

"Serçenin ölmesinde bile bir bildiği vardır kaderin. Şimdi olacak bir şey yarına kalmaz, yarına kalacaksa, bugün olmaz. Bütün mesele hazır olmakta. Madem hiçbir insan bırakıp gideceği şeyin gerçekten sahibi olmamış, erken bırakmış ne çıkar. Ne olacaksa olsun!"

“Dünyanın hiçbir ilacı kurtaramaz seni.”

Öyle bir savaş vardı ki içimde dostum, Uyku girmiyordu gözüme.

İnanıyorum söylediğini candan söylediğine Ama bugünkü karar yarın bozulur çok kez Kendi kendimize verdiğimiz sözü tutmak En çabuk unuttuğumuz şeydir ne yapsak. Madem ki bu dünya bile yok olacak bir gün Sevginin bitmesine insan neden üzülsün? Aşk mı kaderi kovalar, kader mi aşkı Daha kimseler çözemedi bu bilmeceyi

Ama sağlam insan, nasıl cenneti de verseler Dinlemezse aşağılık cümbüşlerin çağrısını, Çürük insan, meleklerle sarmaşdolaş da olsa Bıkar göklerdeki yatağından, Can atar iğrenç pisliklere…

Kadınlar ne kadar severse o kadar korkar. Sevgileri de kuşkuları da varsa aşırı var. Yoksa hiç yoktur.

“Madem hiçbir insan bırakıp gideceği şeyin gerçekten sahibi olmamış, erken bırakmış ne çıkar.” ·

Kendi içindeki dikenler kanatsın vicdanını!

“Kendi içindeki dikenler kanatsın vicdanını!"

Ama unutma ki bu aşağılık dünyadasın çoğu zaman kötülüğü baş tacı edip,iyiliği çılgılık sayan dünyada🧿

"Cenaze sofrasında sıcak yenen yemekler Düğün sofrasında soğuk verildi."

——Horatio, sen misin gelen? —Benim, ama ne kaldıysa benden...

Sevgi mi kaderi kovalar, kader mi sevgiyi?

“Kim dayanabilir zamanın kırbacına/ Zorbanın kahrına, gururunun çiğnenmesine/ Sevginin kepaze edilmesine./ Kanunların bu kadar yavaş/ Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine,/ Kötülere kul olmasına iyi insanın...” (Hamlet, III, i)

Katlanmak mı zalim kaderin yumruklarına, oklarına Yoksa diretip bela denizlerine karşı: Dur, yeter demek mi?

olmak ya da olmamak, işte bütün mesele bu. düşüncemizin katlanması mı güzel zalim kaderin yumruklarına, oklarına yoksa diretip bela denizlerine karşı dur, yeter demesi mi?

“Onlara kendi şeref ve payenize göre davranın; ne kadar azına değseler de o kadar fazla vermek sizin ihsanınızdır.

Olmak ya da olmamak: işte bütün mesele bu.