Vergilius@vergiliusss· 6mo🇹🇷
Bir karanlık deposu kadar siyah, Doldurulmuş cadı kazanları gibi, Tutulmada damıtılmış ay ilaçlarıyla… O yarıktan ayak geçip geçmeyeceğine Bakmak için eğildiğimde, Görüşümün araştırabileceği her yerde, Ölüm Koltuğu’nun yapışkan kıyısına Kustuğu o kara ziftle Sanki yeni cilalanmış gibi görünen, Cam kadar düzgün siyah duvarları gördüm. Sonsuza dek yatan sanma ölüdür; Tuhaf çağlarda ölüm de ölür.
4
