Yusuf@ysferg· 9mo🇹🇷
“İnsan kimseyi sevmeyerek yola çıkıyor. Sonra çoğunlukla herkesi seviyor. Sonra onlardan bazılarını seviyor, sonra yalnız birini, sonra hiçbirini.”
7
by Albert Camus
The Fall by Albert Camus is a sharp, unsettling monologue shaped by confession, self-justification, and moral doubt. Set in a moody Amsterdam backdrop, it follows a former lawyer who speaks to a stranger and gradually exposes his own contradictions, turning the novel into a psychological encounter with guilt, vanity, and judgment. Camus uses the voice to probe how people explain themselves when certainty starts to collapse.
Readers looking for existential fiction, philosophical fiction, or a compact classic about responsibility will find The Fall endlessly discussable. Its power lies in the tension between insight and evasion, and in the way Camus makes a single voice feel both intimate and dangerous. It remains a provocative book for anyone interested in the fragility of moral confidence.
10 posts from the Bookspace community
“İnsan kimseyi sevmeyerek yola çıkıyor. Sonra çoğunlukla herkesi seviyor. Sonra onlardan bazılarını seviyor, sonra yalnız birini, sonra hiçbirini.”
İnsanın temel durumu şudur: Kendini tanımaya başladığı anda, kendinden nefret etmeye başlar. Ve bu nefret, ölene kadar sürer.
Kendi doğamın keyfini sürüyordum ben, hepimiz de biliriz ki, mutluluk buradadır...
Gerçek aşk istisnaidir tabii ki - az ya da çok yüzyılda iki üç kere. Gerisi hep gösteriş ya da can sıkıntısı.
İnsanlar gösterdiğiniz nedenlere, içtenliğinize ve acılarınızın ağırlığına ancak siz öldüğünüzde inanırlar.
Çekicilik nedir bilir misin: açık bir soru sormadan evet cevabını almanın yolu.
İnsanlar gösterdiğiniz nedenlere, içtenliğinize ve acılarınızın ağırlığına ancak siz öldüğünüzde inanırlar.
Hepimiz istisnai durumlaryız. Hepimiz bir şeye karşı itiraz etmek isteriz! Her birimiz ne pahasına olursa olsun masum olmakta ısrar ederiz, tüm insan ırkını ve cenneti bile suçlamak zorunda kalsak bile.
Sadakatimi duyurup durdum ama sevdiğim tek bir insan yoktur ki sonunda onu ihanet etmemiş olayım.
Arkadaşlarının her akşam, yapmaları gerektiği gibi, seni arayacaklarını bir an bile düşünme; bugünün intihar etmeye karar vereceğin akşam mı diye öğrenmek için, ya da sırf arkadaşlığa ihtiyacın olup olmadığını, dışarı çıkma ruh halinde olup olmadığını anlamak için. Hayır, endişelenme, seni yalnız olmadığın akşam ararlar, hayat güzel olduğunda. İntihara gelince, seni ona daha çok iterler, onlara göre kendine borçlu olduğun şeyler yüzünden.
