
Niye ki bu bitmek bilmeyen yaratılış, yok olacaksa bir gün her yaratılmış! Goethe, Faust

Johann Wolfgang von Goethe’s Faust turns an old European legend into a drama about restless human striving. Faust has exhausted the learning available to him but remains dissatisfied with the limits of knowledge and ordinary experience. Mephistopheles offers a wager: he will lead Faust through the world’s pleasures, and if any moment satisfies Faust so completely that he wishes it to remain, his soul will be forfeit.
The bargain brings Faust into the life of the young Gretchen. Her love for him develops without an understanding of the forces guiding his actions, and the consequences are tragic. Mephistopheles treats desire as an instrument, yet Faust’s hunger is larger than simple pleasure. He wants action, knowledge, beauty, and experience without accepting the boundaries that give human choices their moral weight.
In the second part, the drama expands beyond Gretchen’s intimate tragedy into political, philosophical, and classical realms, including Faust’s encounter with Helen of Troy. Goethe worked on the project across much of his life, allowing its form and concerns to change with him. The conclusion makes redemption, not mere punishment, the final question. Faust’s ceaseless striving causes suffering, but it also prevents him from settling into the complete satisfaction on which Mephistopheles’s victory depends.
16 posts from the Bookspace community

Niye ki bu bitmek bilmeyen yaratılış, yok olacaksa bir gün her yaratılmış! Goethe, Faust

Ah, göğsümde iki ruh yaşıyor; biri diğerinden ayrılmak istiyor.

Her zaman kötülüğü isteyen, fakat her zaman iyiliği yaratan gücün bir parçası

hiç el sürülemeyen bakire,kolayca iğfal edilenlerin sana sığınmalarında bir mahzur görmezsin..zaaflarına kurban olanları kurtarmak zordur..şehvetin zincirlerini yalnızca kendi kuvvetiyle kim parçalayabilir?.eğimli ve cilalı bir zemin üstünde insanın ayağı ne çabuk kayar..bu durumda okşayıcı bir bakış ve selam kimi mest etmez ki?.

güzellik hakkında eskiden beri çok şey söylenmiştir..fakat bu kime görünmüşse o kişi hemen kendinden geçmiştir ve şimdiye kadar kimin olmuşsa,o çok yüksek bir mutluluğa erişmiştir..

hayatını bir sırtlan gibi kemiren kaderinle uğraşmaktan artık vazgeç..birlikte olduğun en kötü insan bile,sana insan olduğunu ve diğer insanlar içinde bir yerin olduğunu hissettirir.. ama bunu söylemekle,seni o adi kalabalığın içine atmayı kastetmiyorum..

yoktur yol oraya! girilmemiş o yere, girilmeyene!.istenmeyene, istenmesi gereken o yere! hazır mısın? yoktur açacak anahtar,çekecek surgu, yalnızlıktır sürükleyecek seni,saga sola. bilir misin ne demektir yalnızlık ve ıssızlık?

ve hala sorar mısın, niçin yüreğin endişeyle sıkışmış göğsünde diye? nedeni bilinmez bir acının,senin hayat karşısında kıpırdamanı engellemesi niye?

boşunadır sağır kulaklara söylenmiş,akıllıca sözler..

vaktiyle beni hayran bırakan güzel kadın, beni sihirli aynanın yansımasında mutlu etmiş olan, böyle güzelliğin yanında hiç kaldı..sensin bütün gücümü harekete geçiren, tutkulara bir anlam veren, bütün ilgim, sevgim, tapınmam, deliliğim sana...

insanın tabiatı günahtır..aklı da şeytandır.. bunlar,kendi piçleri olan şüpheyi aralarında muhafaza ederler..

bırakalım kendimizi zamanın uğultusuna, hadiselerin girdabina! artık isterse acı ve haz, başarı ve hayal kırıklığı. birbiriyle yer değiştirsin, dilediği gibi.. ancak durmayarak ispatlar insan kendisini..

Şeytana teslim olurdum şu an, Olmasaydım eğer kendim de bir şeytan!

yalnızca güzel berraklığa baktığın yerde, kendin olduğun ve sadece kendine güvendiğin, oraya,sadece güzelliğin,iyiliğin geçerli olduğu yere,orada kapan içine,kur orada kendi dünyanı..

fırtınanın serpintilerinden çevreye kokulu ve ferah ürpertiler saçan,bazen tüm duruluğu ile ortaya çıkan,bazen havada eriyip kaybolan kararsız gökkuşağı,ne görkemle bir eğri oluşturuyor!. işte bu,insan emeklerinin bir aynasıdır.. iyi düşünürsen anlarsın ki,bu renkli yansıma da biz yaşımı buluruz..
"Hassas bir ruh, bütün kaba şeylerin düşmanıdır."
“Ah! Bu yalancı dünyadan çıkıp kurtulmayı umabilenlere ne mutlu! Ne kadar acayip bir durum; insan neyi bilmezse ona ihtiyacı oluyor ve neyi bilirse onu kullanamıyor!”
“Niye ki bu bitmek bilmeyen yaratılış, yok olacaksa bir gün her yaratılmış! Goethe, Faust”
“Mefisto: Sana alçakgönüllü bir gerçeği söylüyorum. İnsan, yani bu küçük deli varlık kendisini bütün sayıyorsa, ben, başlangıçta her şey olan parçanın bir parçasıyım. Açıkçası aydınlığı doğurmuş olan karanlığın bir…”
“Homunkulus: Sen daha önemli işleri yapmak için evde kalacaksın. Eski parşömen kağıtlarını aç, uygun bir şekilde hayat unsurlarını topla ve onları dikkatli bir şekilde bir sıra ya diz. (Ne) yi düşün, ama (nasıl) 1 daha…”
“Bakaloreus: Gençliğin en asil görevi budur: Ben yaratmadan önce bu dünya yoktu. Güneşi denizden ben çıkardım. Ay ve onun periyodik hareketleri de benimle başlamıştır. Gün, benim yollarımda süsler bulur. Yeryüzü benim…”
Read it in the app
Highlight, save quotes, share what you read